FAQ

 

Propagujemy tylko bezpieczne nawyki! Woda kranowa jest bezpieczna dla zdrowia, co gwarantuje monitoring jakości wody wprowadzanej do sieci miejskiej i prowadzony przez Centralne Laboratorium w wybranych punktach sieci miejskiej Krakowa.

Wodę można pić bezpośrednio z kranu. Gotowanie wody to nic innego jak niszczenie (zabijanie) mikroorganizmów znajdujących się w wodzie za pomocą wysokiej temperatury. Woda dostarczana do sieci miejskiej jest wolna od mikroorganizmów chorobotwórczych. W związku z tym bezcelowe wydaje się ,,niszczenie mikroorganizmów” w wodzie, którą będziemy spożywać bo jest ,,czysta” (mikroorganizmy zostały już usunięte w procesie dezynfekcji w zakładzie uzdatniania).

Ponadto przegotowanie wody powoduje wytrącenie w postaci osadu (kamienia) części minerałów – zwłaszcza związków wapnia i magnezu – co zmiękcza wodę, ale również powoduje zubożenie jej składu mineralnego.

Woda z Wodociągów Miasta Krakowa i innych dużych wodociągów w Polsce jest równie wysokiej jakości jak woda w miastach europejskich. Wymagania prawne dotyczące jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi są identyczne w całej Unii Europejskiej.

Woda w krakowskich kranach jest czysta i zdrowa, a dodatkowo posiada ponad 300 mg składników mineralnych w 1 litrze, w tym biopierwiastki takie jak wapń i magnez. Minerały te znajdują się już w wodzie surowej (tzn. tej jeszcze nie uzdatnionej), która przepływa przez nasycone nimi podłoże geologiczne. Związki te nie są usuwane w procesie uzdatniania wody.

Wrażenie smaku i zapachu odbierają różne receptory w ustach, gardle i jamie nosowej. Kiedy jemy i pijemy, te wrażenia odbierane są łącznie. Związki lotne wędrują z ust do strefy czułej nosa, wywołując wrażenie zapachu.

Odbiór pozytywnych walorów smakowych wody zależy między innymi od zawartości jonów nieorganicznych w ślinie. Jeżeli zawartość tych substancji jest zbliżona do tego, do czego nasze receptory smaku są przyzwyczajone, tym bardziej pita woda nam smakuje. Znaczne różnice w zawartości tych jonów w spożywanej wodzie oraz w ślinie powodują, że pijąc taką wodę odczuwamy dyskomfort smakowy, co nie ma żadnego związku z jakością wody. Często poprawa jakości wody poprzez zmniejszenie zawartości związków chemicznych odbierana jest jako pogorszenie smaku. Również niektóre związki organiczne, czy jony metali występujące w wodzie w ultra niskich stężeniach nie mających negatywnego oddziaływania na zdrowie, mogą powodować wrażenie gorszego smaku i zapachu wody.

Czasem skargi zgłaszane przez użytkowników dotyczą wyczuwanego przez nich zapachu chloru. Jego obecność gwarantuje pełne bezpieczeństwo bakteriologiczne i świadczy o tym, że czas przepływu wody od zakładu uzdatniania do użytkownika jest krótki. Podchloryn sodu i dwutlenek chloru w dawkach stosowanych do dezynfekcji nie są szkodliwe dla zdrowia.

Chlor jest środkiem dezynfekującym i gwarantem mikrobiologicznego bezpieczeństwa wody. W Zakładach Uzdatniania Wody Wodociągów Miasta Krakowa do dezynfekcji stosowany jest dwutlenek chloru lub podchloryn sodu wytwarzany przez elektrolizery z soli kuchennej. Dawki stosowane w procesie dezynfekcji są bezpieczne tzn. nie stanowią zagrożenia dla zdrowia ludzkiego .

Uboczne produkty dezynfekcji wody nie kumulują się w organizmie. Ich stężenie w wodzie jest monitorowane i nie przekracza dopuszczalnych norm, co oznacza, że są bezpieczne dla organizmu.

I tak i nie. Niektóre filtry domowe są w stanie usunąć z wody chlor, który jest środkiem dezynfekującym, gwarantującym mikrobiologiczne bezpieczeństwo wody. Nie usuwają natomiast żadnych zanieczyszczeń, gdyż takich w wodzie pitnej nie ma. Usunięcie chloru może wpłynąć na zmianę zapachu i smaku wody jednak niewłaściwe użytkowanie filtrów może spowodować zagrożenie mikrobiologiczne poprzez niekontrolowany rozwój szkodliwych bakterii na wkładzie filtrującym.

Średnio twarda woda, bo taką mamy w Krakowie, jest uciążliwa dla sprzętów gospodarstwa domowego. Obecność w wodzie biopierwiastków takich jak wapń i magnez, które są głównie odpowiedzialne za twardość wody nie jest szkodliwa dla zdrowia wręcz przeciwnie może być wskazana dla prawidłowego funkcjonowania organizmu.

Jakość wody dostarczanej mieszkańcom Krakowa jest systematycznie monitorowana na wszystkich etapach procesu uzdatniania i dystrybucji (strefy ochronne, woda ujmowana, proces technologiczny, woda uzdatniona wtłaczana do sieci wodociągowej, woda w sieci wodociągowej). Mimo, że odpowiedzialność przedsiębiorstwa wodociągowego za jakość wody kończy się w punkcie jej sprzedaży tj. za wodomierzem głównym, to jednak system monitoringu jest tak skonstruowany, że uwzględnia również sytuację w instalacjach wewnętrznych. Punkty pobierania próbek wody do badań w ramach monitoringu jakości wody w sieci wodociągowej zlokalizowane są na zaworach czerpalnych (kranach), więc wyniki badań uwzględniają również wpływ instalacji wewnętrznej na jakość wody.

W ciągu roku wykonuje się kilkadziesiąt tysięcy tego typu badań, a dodatkowo Centralne Laboratorium realizuje na zlecenie klientów zewnętrznych duże ilości badań próbek wody z instalacji wewnętrznych w różnych obiektach na terenie całego Krakowa (sklepy spożywcze, restauracje, puby, bary, akademiki, hotele itp.). Ocena statystyczna tak dużej ilości wyników analiz wskazuje na brak negatywnego oddziaływania sieci wodociągowych i instalacji wewnętrznych na jakość wody (nie stwierdza się wtórnego zanieczyszczenia wody w sieciach i instalacjach).

Rury azbestocementowe stosowane były powszechnie w latach sześćdziesiątych. Istnieją w Polsce miasta, w których takie rury stanowią ponad 60% sieci wodociągowej. W Krakowie rury wykonane z azbestu są od lat systematycznie wymieniane. Dzięki temu stanowią niespełna 2% na ponad 2 200 km krakowskiej sieci wodociągowej. Azbest nie jest uwzględniany w żadnych przepisach sanitarnych dotyczących jakości wody do picia, zarówno krajowych jak i unijnych.

Zawartość azbestu w wodzie nie jest normowana. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) w swoich ostatnich zaleceniach dot. jakości wody do picia odnośnie azbestu podkreśla, że „azbest jest związkiem rakotwórczym dla człowieka wyłącznie przy wprowadzaniu go do organizmu na drodze inhalacji”. Na podstawie badań stwierdzono, że nie ma dowodów świadczących o tym, że spożyty wraz z wodą azbest jest szkodliwy dla zdrowia, a zatem nie ma konieczności ustalania zalecanej dopuszczalnej wartości dla azbestu zawartego w wodzie. W związku z licznymi pytaniami związanymi z koniecznością wymiany stosowanych w sieci wodociągowej przewodów azbestocementowych i ich wpływu na zdrowie ludzi, Zakład Higieny Komunalnej Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego Zakładu Higieny przedstawił swoje stanowisko, z którego wynika, że narażenie ludności korzystającej z wody przewodzonej rurami azbestocementowymi jest praktycznie żadne.

Takie stanowisko zajmują również instytucje unijne i wszystkie kraje członkowskie UE. Pomimo jednoznacznego stanowiska PZH w tej sprawie, Wodociągi Miasta Krakowa zleciły Instytutowi Medycyny Pracy z Łodzi (Ośrodek Referencyjny Badań i Oceny Ryzyka Zdrowotnego związanych z Azbestem) analizę kilkudziesięciu próbek wody pobranych z najdłuższych odcinków sieci azbestocementowej miasta Krakowa.

W żadnej z analizowanych próbek nie stwierdzono zawartości włókien azbestu. Ponadto pragniemy podkreślić, że zgodnie z ustawą o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków nadzór nad jakością wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi sprawują organy inspekcji sanitarnej. Małopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w wydawanych systematycznie decyzjach potwierdza pełną przydatność do spożycia przez ludzi wody produkowanej i dostarczanej mieszkańcom przez MPWiK S.A. Oceniając jakość wody dostarczanej mieszkańcom Krakowa należy stwierdzić, że dla wszystkich parametrów zawsze spełniała wymagania poprzednio obowiązujących Rozporządzeń Ministra Zdrowia i spełnia wymagania aktualnie obowiązującego Rozporządzenia Ministra Zdrowia z 7 grudnia 2017r. (Dz. U. 2017 Poz. 2294) w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi.